مدیر مدرسه مان اعظم خانم را خواسته بود و با نشان دادن ورقه های سعید گفته بود اگر او درس نخواند یکسره مردود خواهد شد. سعید توی امتحان علوم در جواب دبیرمان که پرسیده بود جرم چیست نوشته بود به کثیفی یقه ی لباس و گیج داخل کتری، سماور و لوله های آب، جرم می گویند. سعید بچه ی تنبلی نبود اما یکسره درگیر برادر و خواهرهای کوچک ترش می شد، سال های بعد از جنگ، سال های سازندگی بود و آقا جواد، پدر سعید هم راننده ی اداره ی جهاد سازندگی بود و یکسره مأموریت می رفت برای همین نشان سردار سازندگی رِ در اصل باید به جواد بدن چون هر سال تعداد بچه هایش مثل تورم افزایش پیدا مکنه !
با توجه به این که چند روز بعد امتحان تاریخ داشتیم، قرار شد من و سعید با هم درس بخوانیم فرصت خوبی بود تا به بهانه ی درس خواندن، از زیر زبان سعید حرف بکشم. وقتی رفتم با سعید درس بخوانم توی خانه ی آن ها در هر رده ی سنی بچه داشت سر بستانک یا شیشه ی شیر بایک بچه ی دیگر دعوا می کرد و اصلا نشد درس بخوانیم.
یعنی اگر هم میشد درس بخوانیم شرایط فراهم نمی شد رازش را به من بگوید برای همین پیشنهاد کردم برویم خانه ی ما. توی خانه ی ما هم بی بی آن قدر راجع به عواقب درس نخواندن و فواید درس خواندن جفتمان را نصیحت کرد که اصلا نگذاشت حتی یک کلمه هم درس بخوانیم. برای همین عاقبت برای درس خواندن رفتیم کتابخانه ی شهر.
توی کتابخانه به جز ما، چند نفر دیگر هم نشسته بودند و مطالعه می کردند از سن و سالشان معلوم بود دارند برای کنکور درس می خوانند. من و سعید چند صفحه درس خواندیم؛ اما کم کم، حرف زدن و یواشکی خندیدن، جای درس خواندن را گرفت و چون در آن جا اصلا نباید می خندیدیم همه چیز بیشتر خنده دار شد.